Lobbygroeperingen
Parlement
0 Over DEsite
1 Algemeen
2 Pijlerstructuur
3 Organen
4 Besluitvorming
5 Lobbygroeperingen
  • Over lobby
  • Commissie
  • Parlement
  • Raad
  • 6 Casuïstiek
    7 Informatie en publicaties

    Het Parlement speelt een steeds belangrijkere rol in het communautaire besluitvormingsproces. Het Verdrag van Amsterdam versterkte dit nog eens door de medebeslissingsprocedure, waarbij het Parlement samen met de Raad wetgever is, tot de meest voorgeschreven methode van besluitvorming te maken.

    Over het algemeen staan parlementariërs welwillend tegenover NGO´s. Door de veelheid aan onderwerpen waar ze zich in moeten verdiepen, komt achtergrondinformatie ook hier goed van pas. NGO´s kunnen bijvoorbeeld ook wijzen op niet zo direct voor de hand liggende gevolgen van een besluit.

    Ook bij het Parlement geldt dat NGO´s zo vroeg mogelijk in het traject beginnen. Voorstellen van de Commissie worden eerst behandeld in parlementaire commissies, waar de besluiten van de plenaire vergadering worden voorbereid. De rapporteur is de belangrijkste persoon in dit proces, aangezien hij het ontwerpadvies opstelt. Dit wordt besproken in de commissie, waarbij de leden amendementen kunnen voorstellen en na stemming voorgelegd aan de plenaire vergadering.

    Ofschoon formeel mogelijk, is niet gebruikelijk om op de plenaire vergadering nog nieuwe amendementen in te dienen. Dit komt vooral doordat het ondoenlijk is met het grote aantal van 626 leden overal over te discussiëren. De uiteindelijke tekst is dus het gemakkelijkst te beïnvloeden op het moment dat een onderwerp nog in een commissie wordt behandeld. Daarom nemen NGO´s al in dit gedeelte van het traject contact op met de leden van de commissie of met de rapporteur om hun standpunt kenbaar te maken, informatie te geven en soms zelfs concrete voorstellen tot amendementen te doen.

    Ook (vice-)voorzitters van de commissies en de coördinatoren zijn belangrijk voor NGO´s. Elke fractie heeft één coördinator. Gezamenlijk zorgen zij voor de politieke voorbereiding en bepalen zij onder andere welk onderwerp naar welke fractie in de commissie gaat.

    Het Parlement houdt ook op meer formele basis contact met NGO´s, onder andere door middel van hoorzittingen. Deze worden enkele malen per jaar door commissies georganiseerd en geven NGO´s en andere belanghebbenden de mogelijkheid hun standpunt te verwoorden.

    Het Parlement werkt wel met een accreditatie systeem. Op de website van het Parlement is via een register een overzicht te vinden van geaccrediteerde lobbyisten. In het register ingeschreven NGO´s kunnen een zogenoemde ´laissez-passer´ krijgen. Deze kaart is een jaar geldig en verschaft NGO´s toegang tot de parlementsgebouwen, zodat ze daar hun werk kunnen doen. Voorwaarde hiervoor is dat ze een gedragscode naleven. In die code staat onder andere dat ze altijd kenbaar moeten maken welk belang ze vertegenwoordigen, dat ze niet op oneerlijke wijze informatie mogen verkrijgen en dat ze geen profijt mogen trekken uit het onder derden verspreiden van kopieën van documenten die in het Parlement zijn verkregen. Op het niet naleven van de gedragscode staat het intrekken van het laissez-passer.